Het is er eindelijk nog eens van gekomen: Greet is naar de kapper gegaan.

In tegenstelling tot de duurtijd van de knipbeurt (anderhalf! uur!) is het kapsel nu dus vrij kort. Think Natalia Imbruglia in die goeie ouwe tijd, maar dan euh, ietsje meer poofy. ‘t Is toch wennen hoor, als ik mijn hand naar mijn haar breng heb ik nog altijd het OH NEE MIJN HAAR IS WEG-gevoel.

Geen foto’s, curieuzeneuzen met lange staarten. Allez dan.

Waarom het zolang duurde? Wel, ik voelde me moedig vandaag dus ben ik naar de Kreatos kappersopleiding-dinges gegaan. Mijn haartjes werden dus geknipt door iemand die niet alleen de knepen van het vak nog niet onder de knie had maar ook buitenlandse was waardoor ze niet verstond hoe ik mijn haar hebben wilde. Bang? Nee hoor. De leraars hielden een oogje in het zeil en fatsoeneerden het kapsel achteraf, niet dat dat echt nodig was in mijn geval.

O ja. Hij vindt het niet mooi. En nu allemaal in koor: “Aww! Luister maar niet naar hem!”

? Michelle Branch – Breathe