Ik heb blijkbaar niet stilgezeten sinds 29 januari, want mijn boete is ondertussen niet alleen gestegen maar zelfs verdubbeld. Oeps. 
Archief voor September 2007
Ik zou hier waarschijnlijk beter niet over bloggen, maar ik doe het toch omdat niemand die ik in ‘t echt ken deze blog leest. En om te vertellen hoe jammer het allemaal niet is.
Na het laatste onweer in de KSJ (de “machtsgreep”, zoals sommige KSA’ers het uitdrukken – waarover ik waarschijnlijk al helemaal niet zou moeten bloggen) was het toch wel twee en een half jaar stil en rustig gebleven, maar blijkbaar is de tijd van pijs en vree weer eventjes voorbij.
Al zolang ik mij herinner (sinds het derde leerjaar, toen ik nog een klein Springertje was) gaan Daniel en Erna (de ouders van een leidster en twee oudleidsters) mee op groot kamp als koks. Als hele goeie koks, bedoel ik. Na mijn laatste groot kamp was één van de dingen die ik jammer vond het feit dat ik nu wel nooit meer de heerlijke kip curry, macaroni, bouletjes in tomatensaus, spaghetti, croques of slasoep van Daniel en Erna zou proeven. Het zijn natuurlijk ook heel toffe mensen, begaan met de KSJ, en niet alleen op kamp kookten of hielpen ze ons. Ook tijdens het jaar konden we altijd op hen rekenen.
Dit jaar ben ik alleen op klein kamp meegeweest, dus was ik er niet bij op groot kamp toen er beslist werd de koks af te danken. Toegegeven, ze hebben tegenwoordig iéts meer hulp nodig dan vroeger, maar dat is toch niet erg? Hoe meer zielen hoe meer vreugd, en er gaan nog genoeg andere koks mee om te helpen. Naar het schijnt (ik weet er het fijne niet van) was de manier waarop hen dit verteld werd ook niet je dat. Ze hebben hun KSJ-carrière niet in schoonheid kunnen afsluiten omdat ze tijdens hun laatste kamp nog niet wisten dat het het laatste was.
Curieus als je vergelijkt met vorig jaar, toen werden ze in de bloemetjes gezet vanwege hun tien jaar KSJ.
Eén van hun dochters is nog leidster, maar nu eigenlijk niet meer. Zij en een andere leidster (die normaal dit jaar het hoofdleidsterschap op zich zou nemen) vonden het niet kunnen dat Daniel en Erna na elf jaar vrijwilligerswerk “afgedankt” werden, en zijn uit de KSJ gestapt. (Ze hebben een brief rondgestuurd naar leden, familie en sympathisanten, om hen hierover te informeren.)
Ik probeer om geen kant te kiezen, ook al omdat ik er de details niet van ken en dus niet echt kan oordelen. Ik vind het alleen maar heel jammer. Onlangs werd er aan oudleidsters gevraagd of ze konden komen helpen op het mosselweekend, en ik heb geantwoord dat ik waarschijnlijk wel tijd zou hebben om te komen helpen, graag zelfs. Julie gaat echter niet helpen, vanwege het gebeurde, en ze mag zelfs niet van haar ouders (om dezelfde reden). Daar had ik nog niet bij stilgestaan.
Er is in allerijl een nieuwe hoofdleidster gezocht, er zal misschien wel een klein leidingstekortje zijn nu er twee extra gestopt zijn, en ze zullen wellicht tegenstand ondervinden uit verschillende hoeken. Ze hebben het zichzelf niet makkelijk gemaakt, zich zelfs in de nesten gewerkt als ik het zo mag uitdrukken…
(Voor de duidelijkheid: het is niet omdat ik geneigd ben een bepaalde kant te kiezen (het is duidelijk waarom) dat ik dat ook doe, ik zal nog altijd met plezier gaan helpen en zo, ik wens ze veel succes en ze zijn mijn sympathie niet kwijt hoor. Ik vond het alleen niet zo’n slimme zet, dat is alles…)
Edit: Ondertussen heb ik beide kanten al gehoord, en is het duidelijk geworden dat het allemaal een uit de hand gelopen misverstand is. Wat de zaak nog spijtiger maakt, natuurlijk, want ook nu de gemoederen wat bedaard zouden moeten zijn is er nog geen verandering in de situatie. Tsja …
De eerste nacht in het nieuwe kot
De matras is blijkbaar toch niet zo geweldig als ze eruitzag. Ze is nogal hard, en mijn rug protesteerde vanmorgen tot een half uur na het opstaan. Had erger gekund, maar ik hoop dat ik dit jaar geen last van mijn rug ga krijgen. Ik heb best wel goed geslapen, behalve dan de vier ? vijf keer dat ik wakker geworden ben. Meestal was het van een geluid, en meestal was dat geluid het stromen van water (precies of mijn kraan aan het lopen was). Heel vreemd. Hopelijk wen ik eraan en lukt het mij om erdoor te slapen in het vervolg.
De eerste dag op de niet meer zo nieuwe school
Jah. Die begon al goed: we waren daar met vier CMO’ers en één MMP’er, de rest waren GMB’ers en GMT’ers. Wij vijf waren blijkbaar de enigen die geen e-mail gekregen hadden ivm het wisselen van de onthaaldagen. Veel GMB’ers en GMT’ers waren er nochtans ook niet, in totaal waren we met nog geen twintig. De anderen hebben wellicht ook geen mail gekregen en komen morgen af. Het zal morgen waarschijnlijk een stormloop zijn bij de boekenverkoop.
Er was een (gratis) ontbijtbuffet, dat vond ik wel een vriendelijke geste. Zo ben ik maar om acht uur moeten opstaan en had ik nog tijd zat om wat feeds te lezen voor ik vertrok. De boekenverkoop verliep zeer rustig, en daarna zijn we maar naar huis gegaan. Er was ook nog een klasactiviteit, maar het heeft weinig zin om deel te nemen aan een klasactiviteit die niet van jouw klas is, en waar maar vijftien man op afgekomen is. We zullen wel horen wat we gemist hebben. Een beetje jammer, maar ja.
Zowel de eerste kotdag en de eerste schooldag zijn veel beter meegevallen dan vorig jaar. Logisch, vorig jaar was alles en iedereen nieuw op school, en ik haat nieuwe dingen. En het kot was gewoon slecht, al kon ik dat toen nog niet weten. Blij dat ik dit jaar beter beland ben 
Jaja, dat ziet er hier allemaal dik in orde uit é!
- Wat de kotbaas betreft: jonge, vriendelijke kerel, hulpvaardig, volgens mij een droom van een kotbaas.
- Wat de kamer betreft:
- Het bed is geweldig.
De matras is geweldig.- Ik heb een nachtkastje!
- Er is al internet en al, en zelfs het kabeltje lag al klaar.
- Het raam is vuil maar het zicht is in orde.
- De gordijnen zijn mooi.
- Ik heb twéé kasten (een boekenkast en een kleerkast).
- Ik heb twéé bureau’s (een gewoon bureau en een iets lager bureau).
- De vloer is makkelijk te kuisen (fake linolium).
- De deur en muren zijn lichtgeel en de (extra brede) deurstijl is knalrood. Love it!
- En last but not least: ik heb een schoorsteenmantel! Zo één waar je porseleinen herderinnebeeldjes en kaarsjes en stoffige gouden klokjes / mariabeeldjes op kunt zetten. Hip é.
- Wat de kotgenoten betreft:
- Inge is een Nederlandse die stage doet in het UZ.
- Elke heb ik nog maar één keer kort gezien, ze leek me wel een toffe.
- Alain doet iets met techniek en is ongelofelijk sympathiek.
- Wat het kot in het algemeen betreft:
- Er is een mini-tuintje. Eerder een koertje met wat onkruid, maar het is beter dan niks, en er staat een picknicktafel.
- Ik moet maar één trap op naar mijn kamer.
- Er is een fietsenhok, daar voelt Chantal zich vast heel wat veiliger dan gewoon tegen de gevel.
- Er is een badkamertje, dat heb ik veel liever dan een douche en een wc apart.
- Er is een soort zithoek met zetels en zo, naast de keuken, het ziet er wel gezellig uit.
Eigenlijk zijn er maar twee nadelen, een kleintje en een grootje. Het kleine nadeel is dat er enkel koud water op de kamer is, alleen om tanden te poetsen dus. Het grote nadeel is dat er geen televisie is, da’s best wel jammer. Och ja.
Vandaag is de jaarlijkse “grote” verhuis naar Gent. Dit jaar doe ik mijn matras, zetel en kast niet mee dus zal het al heel wat minder “groot” zijn. Voor de gelegenheid heb ik een nieuw dekbedovertrek en kussensloop gekocht (roze, met Nijntje erop, hip é).
Vanavond blijf ik in Gent omdat ik morgen een dag naar school moet, dus ik hoop uit de grond van mijn hart dat het internet al marcheert en dat ik een goeie kabel meeheb. ‘t Is niet dat ik niet genoeg te doen heb (alles uitpakken en inrichten en verkennen en zo), maar anders voel ik mij zo eenzaam en al. Gelukkig is ‘t nog maar voor één nachtje, want morgenavond kom ik alweer naar huis. Geleidelijk wennen en zo.
Ik zit wel graag op kot in die zin dat ik dan zelfstandig ben en zo, en Gent is wel een toffe stad, maar ‘t is het alleen zijn waar ik niet goed tegen kan. Hoop met mij mee dat er internet is, dus!
Computerexperts, gelieve zich te onthouden! Ik ken er niks van dus mijn uitleg is grotendeels juist maar er zullen wel foutjes inzitten, of zoiets, maar het is onnodig mij te verbeteren.
Backuppen zou een wijd verspreide activiteit moeten zijn, maar is het helaas niet. Veel mensen beginnen pas met backuppen als ze met hun hoofd keihard tegen de muur gelopen zijn (als er iets met de computer gebeurt, dus). Zo ook ik: vorige zomer is de harde schijf van onze gezinscomputer gecrasht, waar ik van het derde middelbaar tot en met het zesde middelbaar vanalles op had vergaard. Foto’s, muziek, schooldocumenten, KSJ-documenten, websites, programma’s, alles pats boem weg. Voorgoed.
Ik ben er ondertussen wel al overheen, heb een deel van de foto’s gerecupereerd door met een USB-stick rond te gaan en zo, en ik heb er zeker uit geleerd. Ik was al heel het jaar van plan de belangrijkste dingen op mijn computer te backuppen naar mijn externe harde schijf, en vandaag is het er eindelijk van gekomen.
Het heeft echter heel wat voeten in de aarde gehad tegen dat ik eindelijk aan het echte werk kon beginnen! Ik heb een viertal programma’s uitgeprobeerd, en met elk programma was er wel iets mis. Het liefst had ik BackityMac gebruikt (precies wat ik nodig heb), maar dat marcheerde niet. Dus is het maar iBackup geworden (alweer een woord met een i voor, it’s getting old).
Laat ons hopen dat alles deze keer goed gaat, en meer nog, dat ik de backup files nooit nodig zal hebben.
PS: Mac-gebruikers worden echt wel zwaar benadeeld wat gebruik van externe harde schijven betreft. Een schijf is meestal als NTFS geformatteerd (ik weet niet of ik dat wel juist uitdruk, maar kom, details). Macs kunnen dat wel lezen, maar om te kunnen schrijven moet je een stuk schijf herformatteren naar FAT-zoveel, zodat je op dat deel van de schijf kunt schrijven. Een partitie is dus nog altijd NTFS (voor gebruik met PC’s) en een tweede partitie is FAT-dinges. Alleen, als je dat herformatteert naar FAT-toestand, is er ineens véél minder plaats op de schijf. Nu zit ik dus met een schijf die oorspronkelijk 250 GB ruimte had en die nu verdeeld is in een NTFS-partitie (117 GB) en een FAT-partitie (31 GB). Ik kan met mijn Mac alleen de FAT-partitie gebruiken, en 31 GB is wel belachelijk weinig, als je op 250 GB gerekend had. Verdikke.
Edit: Het backuppen is gelukt. Nu heb ik nog welgeteld 9,78 GB schijfruimte over. -_-
(En mijn films en series heb ik niet eens kunnen backuppen, daar was geen plaats genoeg voor.)
