Eens kijken hoe het met mijn to do lijstje van een dikke maand geleden gesteld is.
- Tandarts: nog niet gebeurd. De tandpijn was toch al miniem en is ondertussen weer helemaal weg, dus wacht ik wel tot papa ons allemaal in de auto drijft voor de jaarlijkse kwelling.
- Kapper: ook nog niet gebeurd. Na enkele complimentjes over mijn haar is (heeft?) de twijfel toegeslagen: wil ik het wel knippen? Ga ik er geen spijt van hebben? Die eeuwige twijfel.
- Dokter: net gebeld! Goed hé. Ik bleef maar smoesjes vinden om het bellen verder uit te stellen, maar gisteren heb ik dan eindelijk de koe bij de horens gevat en de telefoon bij zijn hoorn. (Haha.) Gisteren nam hij niet op, daarstraks was het bezet maar de derde keer was de goeie keer. Woensdag 31 oktober is de nieuwe Doemdag.
- Dat laatste telefoontje is gelukkig ook in orde gekomen. Het was niet meer nodig, omdat ik uiteindelijk toch nog antwoord gekregen heb op mijn e-mails. (Ik ben echt een fan van e-mail. Véél leuker om dingen te regelen dan telefoontjes!)
Niet mis. Alleen wel typisch dat het zo lang heeft geduurd en zo. Nu ja.
