(via Asfaltkonijn)

De eerste keer vond ik het heel koddig. De tweede keer zag ik de traantjes en vond ik het heel ontroerend, op een triestige manier.

(Als je er net als ik niet gerust in bent, bekijk dan het einde dat iemand hieraan gebreid heeft. Heel geruststellend )

Het is vakantie en ik heb een paar dagen niet zoveel te doen gehad, dus heb ik mij eens beziggehouden met de blog en de website. Die hebben nu dezelfde layout, zodat de blog veel duidelijker onderdeel van de site is. En het paswoord is weg, hopelijk definitief.

Beide layouts komen van Arcsin templates en heten Natural Essence. Wellicht verander ik de stylesheet ervan, maar voorlopig blijft het nog even zoals het is.

En o ja, ik heb nu dus een moblog en de laatste vier foto’s staan onderaan elke pagina. Hip é.

Zozo, jaja. Mijn blog is ondertussen al één jaar, drie maand en eenentwintig dagen oud. Zijn (haar?) verjaardag ben ik helaas vergeten.

We zijn nu twee verhuizen en een paswoord later, en ik blog nog steeds. In feite blog ik al veel langer, op LiveJournal en andere toestanden, tot ik uiteindelijk het licht gezien heb en naar WordPress overstapte. In feite frutsel ik al veel langer sites in elkaar ook, en werd daarop af en toe een vertelseltje geplaceerd dat wel eens als “blogpost” bestempeld zou kunnen worden. Dus in feite blog ik zo ongeveer al drie ? vier jaar, wat toch niet mis is in tijden waarin zelfs de meeste van mijn klasgenoten (!) niet weten wat een blog is. Jaja.

Wie weet hoe lang ik het nog zal volhouden? En wie weet hoelang het paswoord nog zal blijven? Ongetwijfeld kan Joost ons dat allemaal vertellen, maar ik ken helaas geen Joost. Mijmer mijmer.

Misschien moet ik mijn blog een naam geven. Kelly of zo. “Liefste Kelly. Vandaag heb ik mijn haar blauw geverfd.” Hm, toch niet. Wat past er bij Louiseke en Gertrudeke? Enige suggesties?

Net een nieuwe muzikale ontdekking gedaan via Clopin: Hellogoodbye, een Amerikaanse band “that sounds like candy”.

Geweldige clip, aanstekelijk liedje en yummy zanger. Wat wil een mens nog meer?

Het kan nog beter, echter. Via hun MySpace kwam ik op hun officiële website terecht. Niet meteen een webdesignpareltje (voor zover ik er iets van af weet), op één ding na dan: de header. Die is eigenlijk een soort MS Paint-kleurplaat, die je naar believen kunt inkleuren met de voorziene kleurtjes. Fantastisch idee, zoiets heb ik nog nooit gezien.

Enkele van mijn creaties:

Ik zat op de bus met een klasgenoot, en er viel een stilte. Dus zei ik na een tijdje conversationally: “En, de vijfde Harry Potterfilm al gezien?” En tot mijn verbijstering en ook wel ontzetting antwoordde de klasgenoot: “Neen, ‘k heb dat boek nog niet eens gelezen.”

Wablieft?! Bestaat dat dan nog, mensen die Harry Potter niet lezen? Of zelfs maar de films gaan zien? Gek hé…

Hah. Ik hou wel eens van een goeie discussie, zo nu en dan. Lezen, mind you. Niet participeren.

Ik weet eigenlijk niet goed wiens partij ik hier zou kiezen. De “Flemish American” en de zijnen hebben een punt, en brengen het ook wel heel overtuigend, maar als de situatie zo is als zij beschrijven dan vind ik dat die moet veranderen. Vlamingen moeten toleranter zijn tegenover Walen en de Franse taal, en omgekeerd. Die Melodius typ is veel te onbeleefd om het mee eens te zijn, en met dat hij zichzelf voortdurend tegenspreekt komt zijn standpunt niet echt over. Allez, voor mij dan toch niet, ‘k heb het ook maar ene keer gelezen hé. Ik geloof dat hij voor meer tolerantie is. Denk ik. Daarin heeft hij dan dus gelijk, maar hij formuleert het een beetje ongelukkig.

Dat heeft mij dus eventjes aan het denken gezet over het hele onafhankelijkheids-/hervormingsgedoe dat de laatste tijd in België leeft. Jahaa, Greet heeft zowaar eventjes over een politieke kwestie nagedacht! Niet lang, maar toch.

Onafhankelijkheid? Goh, kweetniet. Dat vind ik nu net zo de charme van België, de diversiteit en alles. De Walen hebben zo hun mindere kantjes, maar ‘t is niet dat je er niet mee in één land kunt samenleven é.

Toch samen dan? Tsja, dan komt er waarschijnlijk nooit een eind aan al dat gekibbel. ‘t Is me wat. Maar ‘k ga er mij niet in moeien want ik weet er eigenlijk bijna niks over.

Wat een fusie van Vlaanderen met Nederland betreft, daar kan ik kort over zijn. Ik ben daar vierkant tegen! Niks tegen de Hollanders hoor, dat zijn tofferds en hun cultuur is op zich ook interessant en alles. Maar een fusie, nee nee nee, niks van! Dat zou vloeken.

(Dit is de eerste en waarschijnlijk de laatste post over de politiek op deze blog, dus hopelijk was het de moeite waard om te lezen é )

Broer is jarig, en dat heeft zo zijn voordelen. Er worden lekkere aperitiefhapjes klaargemaakt (papa), er wordt lekkere lasagne gekookt (mama), er wordt lekker fruitsap gekocht (Oxfam), er wordt lekkere taart gekocht (bakkerij Bachten de Kupe) en er wordt lekkere pizza besteld (Erasmus).? Momenteel wacht ik dus op mijn pizza met geitenkaas, die ik waarschijnlijk niet helemaal ga opkrijgen vanwege de taart, maar waarvan ik toch zal smullen aangezien we hier nooit geitenkaas in huis hebben.

Een ander voordeel is dat we na dagen in prehistorische omstandigheden hebben moeten surfen (lees: smallband), eindelijk terug breedband hebben, bij wijze van verjaardagscadeautje, zegt papa. Wij weten echter wel beter: het internet was zodanig traag geworden dat hij zijn e-mails niet meer kon lezen. Wij weten ook beter over de oorzaak van dit plobreem. We zaten nog nooit eerder op smallband, maar deze keer dus wel omdat broer massa’s Charmed afleveringen had gedownload en daarbij geen rekening gehouden had met het feit dat ik in de zomer hier ook op internet zit. Nu ja, ‘t is voorbij en dat is het belangrijkste.

Daar komt mijn pizza chèvre. Toedeloe!