Ik voel de drang om iets moois te maken. Iets heel moois, iets dat liefde is. Ik voel de creativiteit in mij borrelen, ik wil iets doen, iets dat de mensen stil maakt als ze ernaar kijken. Of luisteren. Ik wil iemand zijn, die iets gemaakt heeft. Iets dat ertoe doet.
Alleen weet ik niet goed wat. Dus leef ik maar braafjes verder; studeren, eten, slapen, lief zijn, lachen, huilen en af en toe denken dat ik iets moois wil maken maar dat ik alleen niet goed weet wat.
Een gevoel dat mij vaak ook overvalt. Meestal schrijf ik dan iets, bij gebrek aan andere talenten.
Ah, schrijven is niet echt één van mijn talenten, ik dacht eerder vaag aan iets visueels, of misschien iets met muziek maar dat is helaas ook niet één van mijn talenten. Nu ja… Het zal wel bij het gevoel blijven, denk ik
Ik ken dat, en ik voel mij dan gefrustreerd omdat ik totaal niet creatief ben (kan niet tekenen, niet zingen, niet schrijven,…). Soms ga ik dan leuke fotos trekken, of gewoon fotos bewerken, gekke gezichten op tekenen, collages maken, … Das altijd wel leuk
Ik zit in hetzelfde geval van loesje. Ik kan niets dat creatief is. Volgend jaar piano beginnen leren. Mss komt er dan wel iets in mij naar boven dat al jaren zit te borrelen. Maar ik vrees ervoor.
Iedereen kan iets
De moed nog ni opgeven 
[...] 14/06/’07 – Vreemd Ik weet nog precies hoe dat voelde, maar ik heb het sindsdien nooit meer gevoeld. [...]