Greet is in haar nopjes. (En dat in de examens!) En wel om de volgende redenen:
- Het weekend was fijn. Mama geknuffeld, lekker gegeten, genoten van mijn eigen bed en van de zon en van de frisse geur van ons huis en van mijn vertrouwde kamertje en van het zondagmorgengevoel (na het zondags ontbijt weer in bed kruipen en nog een uurtje liggen soezelen met fluitende vogeltjes en een zacht zonnetje erbij) en zelfs het blokken was min of meer fijn. Omdat ik lekker op mijn eigen bureau thuis zat, aan het raam. En omdat alles thuis proper is en dat dat zo’n verademing is na een week op een vuil kot.
- Het blokken is goed vooruit gegaan. Normaal gezien zou ik nu nog moeten beginnen, maar neen, tegen mijn gewoontes in heb ik al 95% van de cursus achter de kiezen. Nu nog de laatste 5%, alles nog eens herhalen en dan met een gerust hart gaan slapen.
- Het is ook wel goed om te weten dat ik een beetje voorsprong heb op sommige anderen. Een kotgenoot kan zijn cursus geen kwartiertje missen (zodat ik de gaatjes in de mijne zou kunnen aanvullen, beetje spijtig wel maar geen ramp) want hij is nog nergens. Een andere kotgenoot kwam net mijn cursus wiskunde van vorig semester vragen, want hij heeft daar morgen examen van en hij had nog geen cursus. Die laatste zal toch nog wel een ferme effort mogen doen tijdens de nachtelijke uurtjes, terwijl ik zalig in bed van mijn nachtrust zal kunnen genieten.
- Ik heb maar liefst drie maaltijden mee! En wat voor maaltijden dan nog: twee keer (twéé keer!) kip curry en een keer spaghetti bolognèse. Normaal gezien mag ik er maar twee meedoen van mama (omdat ze in mijn rugzak ontdooien en in de frigo maar twee dagen meer goed zijn) maar eigenlijk zijn ze nog bijna helemaal ingevroren dus kan ik ze gerust weer in de vriezer steken, en is er geen gevaar voor voedselvergiftiging. Afijn, drie maaltijden betekent dus dat ik maar één keer zal moeten koken, en dat zal wellicht op dinsdagavond zijn, de enige avond deze week waarop ik niet moet blokken voor de ochtend daarna.
Tsjah, eum, dat is het wel zo’n beetje. Nu ga ik dus snel nog die laatste loodjes blokken en daarna kruip ik onder de wol 
