Pimpajoentje.be

Beuh. Eén of andere dommerik heeft drie glazen flesjes bier in de vriezer gestoken alwaar ze min of meer gesprongen zijn. Resultaat: overal bevroren bier in de vriezer, die er overigens nog maar enkele dagen stond en dus nog kraaknet was.

Daarna heeft één of andere vieze vuilerik die drie flesjes bier in mijn deel van de frigo gestoken, alwaar ze ontdooid zijn en waar nu dus een hele plas bier ligt. Ik heb mijn spulletjes een beetje afgekuist en in een ander deel gestoken maar ik weiger die viezigheid op te kuisen voor een ander.

Nu ruikt gans de frigo dus al een week (of is het twee weken) naar bier, en alles dat ik eruit haal ook. Smakelijk is anders (zeker voor mensen die van bier walgen, zoals ik) …

Allez, komt dat tegen, ik ben zenuwachtig. Zo van kloppend hart, geen concentratie, voet op en neer, algemene ambetantigheid. Stom é. ‘t Is wel een eindje geleden dat ik nog eens zenuwachtig geweest ben. De laatste keer zal wel geweest zijn toen ik mijn eindexamen piano deed aan de muziekschool vorig jaar. Toen was ik wel fameus zenuwachtig, amai nog ni!

Hoera! Ik ben er vanaf! (Allez voor ene keer dan.) Van hetgeen waar ik elk jaar tegenop zie (ook al moet ik het nog maar doen sinds vorig jaar). Stemmen dus, yep. Ik heb namelijk mijn volmacht gegeven aan zusterlief, die het blijkbaar wel ziet zitten om haar tijd daaraan te verdoen. Mij niet gelaten! Mijn stem is niet eens zo waardevol, ik wist nog niet eens op wie ik zou stemmen. Vanzelfsprekend niet op het Vlaams Blok en na het bekijken van vele stemtestresultaten op blogs ook wel niet voor Lijst Dedecker, maar anders? Geen flauw idee. Ik zeg het, weg met de politiek! Politiek is in mijn woordenboek een vuil woord! Nah.

Haha, ik ben echt zo ongelofelijk goedgelovig hé soms, niet te doen! Mensen kunnen mij echt alles wijsmaken soms…

Bijvoorbeeld, een eindje geleden kwam ik Marijke nog eens tegen, en zij en Elien hebben me toen wijsgemaakt dat ze een lief had, genaamd Bart. Ik dacht eerst dat het een grapje was omdat ze er zo raar over deden, maar ja, ik heb het dan maar aangenomen want waarom zou het ook geen waar zijn?

Nu vroeg ik mij dus af hoe dat tegenwoordig zit met die Bart, dus ik vroeg aan Steffi of zij er iets meer over wist. Ze wist nog van niets dus werd Marijke aan het gesprek toegevoegd en vroeg ik haar subtiel en onder licht dwang van Steffi hoe het dus euh, zit. Marijke vertelde dus dat het nog altijd koek en ei was, maar dat niet veel mensen dat mogen weten omdat hij rijk is en zo. Ze zei hoe hij eruitziet (maar ze had toevallig geen foto) en hoe ze hem leren kennen heeft en zo. En ik maar zeggen van, hoera, super, sjiek voor jou! En al. Tsss.

Steffi ging slapen, en ineens krijg ik een berichtje van Marijke dat duidelijk niet voor mij bestemd is: “Ze moet toch weten dat dat geen waar is want ze leest mijn blog.” Ondertussen bekende Marijke dat dat berichtje eigenlijk voor Steffi bestemd was en ze zei er ook “sorry” bij maar dat het “toch wel grappig was” en dat ze “toch zo goed bezig was geweest é tot nu toe”, en ja, toen pas valde mijn euro! Haha

Marijke kon zichzelf wel slaan dat ze het zo verprutst had, zeker toen ik vertelde dat ik er de eerste keer ook al ingelopen was, en eigenlijk was het allemaal wel grappig Maar dom, dom dom! Van mij dan

Edit: de andere kant van het verhaal

Afgelopen zaterdagavond was er iets te doen bij Het Lief. Een etentje, namelijk. En niet zomaar een etentje, maar wel eentje voor de familie en waar ik voor de eerste keer zijn nicht (uit Amerika, vandaar voor de eerste keer) zou zien. Kort samengevat zouden dus aanwezig zijn: Het Lief, zijn ouders, zus, nonkel, tante, neef en nichten, dus je kunt je wel inbeelden dat ik een beetje zwaluwachtig was.

Eigenlijk viel het allemaal heel goed mee hoor. ‘t Was gezellig en zo en ja je weet wel hé. En al.

Zo gezellig zelfs dat ik gebleven ben tot maandagmiddag, ondanks mijn voornemens om maandag al op kot te zijn en te beginnen blokken. Van dat blokken is nog niet héél erg veel in huis gekomen, maar het is nog niet te laat. Het is wel nogal kak om hier zo bijna helemaal alleen op kot te zijn, gisteravond ben ik zelfs opgebleven tot drie uur omdat ik een beetje bang was en zo en omdat ik niet durfde te slapen.

Ik ben echt zo’n woossie é.

Juicht ende viert feest, mijn lenzen zijn terecht!

Maar niet voor ik heel mijn kot doorzocht heb en Tom zijn kamer. Dat was eigenlijk heel grappig, vond ik Ik vroeg of hij eens wou kijken in zijn kamer, onder ‘t bed en zo van die dingen, en hij heeft gans de kamer overhoop gehaald, de schat! Hij was een beetje boos toen ik ze terugvond, omdat hij dus heel die kamer voor niks zo grondig doorwoeld heeft, hehe.

Afijn, ze zijn dus terug, en ze zaten uiteraard op een heel domme plaats zoals dat hoort met dingen die je kwijt bent. Zoals je je misschien nog herinnert heb ik voetzoolwratten en ik heb een doosje met gerief om ze te verzorgen dat ik altijd meeneem naar huis en op kot en zo. Om de één of andere reden heb ik dus die lenzen daar eens ingestoken en sindsdien dat doosje niet meer opengedaan. Vrijdagavond wou ik, heel toevallig, mijn wratten nog eens verzorgen omdat ‘t alweer zolang geleden was, en ja hoor, daar lagen ze te blinken!

De volgende dag heb ik ze naar de optieker gebracht (ze moesten al een heel eindje gepolijst worden) en op die manier was iedereen tevreden. Eind goed, al goed!

Ik heb de achtergrond vastgezet, omdat dat rustiger is voor de ogen. Na twee nachten zonder slaap heeft die achtergrond een vrij psychedelisch effect wanneer er gescrolld wordt, en ik werd er zo’n beetje gek van. Misschien ligt het gewoon aan mij en mijn slaaptekort, maar het kan sowieso geen kwaad, nietwaar.

Zo. Vijf keer bloggen op één dag is wel genoeg, dus ik hou er maar mee op voor vandaag.