Pimpajoentje.be

Ik kan er niks aan doen, als ik mij verveel moet er een nieuwe template komen. Deze keer een recent blauw dingetje genaamd Pool, met een custom header featuring the one and only me, ahem. Speciaal voor de archieven (lees: wanneer de template opnieuw verandert, en voor de feedreaders natuurlijk) nog een screenshotjen derbij

Wow, wat deze man doet met Lego is echt wel zotjes. Ik ben vooral vol bewondering voor zijn Escherconstructies, die zijn niet normaal. Het interessante is dat hij er telkens bij uitlegt hoe hij het gedaan heeft, en verbazend genoeg komt er veel minder fotomanipulatie aan te pas dan je zou denken. Escher is sowieso hip, maar in Lego is Escher gewoon drie keer zo hip!

Bekijk misschien ook de constructies die hij maakte van Möbius, Enneper, Klein, Scherk, Bour en het sculptuur van Rodins Denker. Alle constructies zijn verzameld op deze pagina. Een beetje spijtig dat de site zo oud is, maar kom, het gaat om de inhoud deze keer.

Jaja, wat een mens niet allemaal tegenkomt als hij informatie opzoekt voor een schoolopdracht. (Voor het geval je soms dacht dat ik aan het surfen was terwijl ik eigenlijk schoolwerk moest doen )

Meestal kun je niet echt op “ze” en “men” vertrouwen als het op informatie neerkomt die betrouwbaar en juist moet zijn. Deze keer hadden ze echter gelijk. “Ze” en “men” zeiden altijd dat CMO’ers verdrinken in het werk, naar het schijnt meer dan MMP’ers, GMT’ers en GMB’ers. Wel, kersvers CMO’er zijnde kan ik dat volmondig bevestigen, helaas. Ik zou moeten dag en nacht schetsen om er te geraken, en de merde is, nu moet je je onnozel schetsen voor verschillende vakken (ingewikkeld hoor), waarvan de lectoren stuk voor stuk denken dat je voor de andere vakken eigenlijk helemaal geen werk hebt (en ook wel dat een mens niet meer dan vier uur slaap per nacht nodig heeft, of zo).

Doordat ik ziek ben geweest heb ik een aantal lessen gemist en zit ik nu dus met een hele hoop achterstallig werk, hoera. Maar kom, ik geef het nog niet op, ondanks het negatieve commentaar dat ik vandaag kreeg voor mijn eerste opdracht. (Die opdracht die ik alleen maar kon indienen door gisteravond te blijven schetsen tot drie uur, ja. Waarom vragen de mensen zich eigenlijk nog af waarom ik mij constant overslaap?)

Zoals de eigenaars van de cafetaria op school altijd wel een reden vinden om de cafetaria te versieren (terug naar school, Halloween, Sinterklaas, Kerstmis, Valentijn, Carnaval, Pasen,…) vinden winkels altijd wel een reden om chocola te verkopen (idem). Leve de feestperioden! Leve chocola! ‘k Heb weer een bescheiden voorraadje chocola (deze keer in de vorm van paaseieren) ingeslagen, bij de wekelijkse boodschapjes. (En nonnenbillen, je weet wel, van die wit-roze schuimpjes waar je er wel honderd van kunt eten. Ze werden schandelijk genoeg als “Pinkies” verkocht, in een Gentse GB dan nog. Maar dit geheel terzijde.)

En als er geen feestdagen in aantocht zijn, is er altijd nog Milka en Kinderchocolade.

Edit: O ja, PS, zoals je ziet is ‘t hier weer allemaal roze geworden. Omdat dat vrolijker is, en meisjesachtiger en al. En omdat ik daar zin in heb, nah!

Grrr! Wat is dat toch met mij? Ik werd vanmorgen om kwart na zeven wakker van de wekker, draaide mij nog eens om en dacht “hmm… nog een paar minuutjes…” en ineens werd ik wakker en was het twaalf uur. Waar slaat dat nu op? Nu heb ik dus weer een les Frans en een praktijkles Beeldverwerking gemist. Tggg. Gelukkig ben ik nog op tijd wakker geworden om naar de belangrijkste les te gaan, ik moet er niet aan denken dat ik die zou missen.

Ik zal in ‘t vervolg zoals een kotgenoot van mij drie wekkers moeten verstoppen in mijn kamer, en de kotgenoot van hieronder inschakelen om mij wakker te schudden. :-/

Doe mij een plezier en zeg eens allemaal: “gij stom kieken!”

Jaja, ‘t hier stil geweest! Dat zal ik eens expliceren é. Vorige week vrijdag ben ik, nog altijd hondsziek, naar huis gegaan en heb ik daar nog wat verder ziek liggen zijn, onder het toeziende oog van mama. Thuis zit ik sowieso niet veel op de computer en als ik ziek ben al helemaal niet, dus is het er dan niet van gekomen om te bloggen (of zelfs maar mijn mails fatsoenlijk te lezen).

Maandag was ik (min of meer) genezen dus mocht ik, een dag in retard, naar Brugge vertrekken. Daar heb ik een hele (hele, héle) leuke week gehad, die spijtig genoeg aan een eind moest komen ook, vandaag. Oh oh oh oh ik heb heeelemaal alleen in een auto gezeten, en ermee gereden, zo zonder volwassene naast mij. In de auto van Toms mama, en Tom en zijn klasgenoot waren mee. En ik heb helemaal geen accidenten gedaan of zo. GOED EH!!

Vandaag ben ik naar huis gekomen, heb ik gegeten en zo, en daarna naar ‘t College vertrokken om daar te gaan klaarzetten voor ‘t ouderfeest van morgen. ‘t Wordt een hele lange dag, morgen. Om half tien (half tien!! Da’s gelijk, een gat in de nacht!) moet ik er zijn en gaan we foefelen (oefenen, Samson!) en nog meer klaarzetten en zo. ‘s Middags eten we… spaaaaaaaghetti!! ‘s Namiddags komen de kindjes af en gaan we dus nog meer foefelen (‘t is dan Generale Repetitie en al) en om vijf uur is er een misviering. Om zes uur eten we en begint het grootste deel van de stress. Dan moet ik maken dat ik mijn kleren aanheb en geschminkt ben en een kop soep en een broodje naar binnen gespeeld heb, en dan moet ik aan de inkom van de zaal gaan zitten en van elke persoon die het tafeltje passeert vriendelijk twee eurootjes vragen. Om acht uur beginnen we en sta ik dus zo ongeveer bijna constant op het podium (ik moet er ook eens van vallen en er in ‘t donker weer op kruipen en zo, maar bon) en zo rond half tien is ‘t gedaan. Dan moet ik als de vliegende … (hoe heet dat?) beginnen aan de opkuis van de klaslokalen die we vuilgemaakt hebben, als we daarmee klaar zijn moeten we gaan helpen in de turnzaal indien dat nog nodig is en als we daarmee klaar zijn mogen we naar de eetzaal, waar iedereen van zijn hapje en drankje zit te genieten. Als we de laatste ouders en sympathisanten buitengeshot hebben beginnen we aan de opkuis van de eetzaal en als dát gedaan is kunnen we er met een gerust hart één gaan drinken. Tegen dan staat de klok op weeral een gat in de nacht en duikelen wij (Tom en ik want de eerstgenoemde komt mij uitlachen en daarna helpen met de opkuis! Leuk é) ons bed in. Zondag kunnen we gelukkig uitslapen.

Jaja, dat wordt me weer het weekendje. Schoolwerk? Naah. Doe ik maandag en dinsdag wel. Dan ga ik wel heel hard moeten doorwerken om woensdag klaar te zijn, maar ja, wat doe je eraan.

Cool! Als je cornflakes een uur of drie in een kommetje melk laat liggen nemen ze bijna al die melk op, waardoor ze twee keer zo groot en helemaal flubberachtig worden. Ze voelen een beetje zwabberachtig aan maar ze smaken nog even lekker hoor. En de melk die daarna overblijft is nog veel lekkerder dan als de cornflakes er maar eventjes ingelegen hebben. Een aanrader voor iedereen!