Gisteravond aten we eieren. Voor papa en broer spiegeleieren, voor mij, zus en mama zachtgekookte eieren. Mama legde ze klaar op het aanrecht, en ik wist eventjes niet wat ik zag. Groene eieren? Ja, dat zijn cholesterolarme eieren, zei mama. (Of zoiets.) Joël, onze buurman, was er heel trots op. Het was iets met de juiste kip met de juiste haan combineren of zoiets. Enfin, ze kostten nog altijd evenveel en smaakten ook nog altijd even lekker, dus geen plobreem voor mij. Maar ik vond het toch wel een beetje een raar gezicht.