“En wat doet de Jim vandaag?” – “Het grote… WC-spel!!”
Eigenlijk was het een beetje een vermomde pisquiz, maar omdat ouders dat woord niet graag horen en om onze gastjes niet al te veel te degouteren hebben we het omgevormd tot WC-spel. Uiteindelijk is een pisquiz ook maar een gewone saaie quiz en die doe je alleen maar als het regent en alle andere regenactiviteiten de revue al zijn gepasseerd.
Ik denk dat ze zich best wel geamuseerd hebben. Ik alvast wel een beetje, toch al veel meer als bij de Springers vorig jaar.
De Jimmers werden in drie groepjes van zeven ingedeeld en kregen elk een WC-kotje toegewezen. Spijtig dat we geen tijd hadden voor alle opdrachten, want er zaten echt hippe tussen. Een greep uit het aanbod:
- Met een sponsje om ter eerst een wc kuisen (de choco zag er levensecht uit)
- Om ter eerst uitzoeken hoe ze een jongens-WC (zo’n urinoir) moesten laten sjassen – ik moet zeggen, we hebben er met de leiding ook een eindje over gedaan om daarachter te komen, aangezien wij geen mannelijke personen hieromtrent konden bevragen, zo ook voor onze gastjes
- Propjes WC-papier gedurende drie minuten nat maken en in hun kotje smijten van buitenaf (in de pot was twee punten, aan de pot plakkende propjes waren elk één punt waard)
- Een potje water uit de WC scheppen en dat om ter eerst naar achter doorgeven over een bepaalde afstand (tussen de benen, over het hoofd, tussen de benen, over het hoofd,…)
- Enkele hippe quizvragen over het gemiddelde plasgedrag van Otto Normalverbraucher, over koeienstront, over de gemiddelde grootte van een WC-pot,…
- WC-eendjes (ballonnen met eendjes erop getekend) uit de lavabo “vissen” zonder hun handen en ze in hun WC-pot gaan droppen
- En nog zoveel meer.
De winnende groep kreeg per opdracht één glas water. Om de zoveel opdrachten werd een pismoment ingelast, waarbij ze moesten proberen hun teiltje zo vol mogelijk te krijgen…
Als je op dit moment een vies gezicht trekt, schuilt er geen ware jeugdbeweger in jou 
De winnende groep kreeg een glaasje “pis” (appelsap uiteraard) en iedereen kreeg ook weer een pareltje om aan hun touwtje te hangen. Het waren witte cilindervormige pareltjes waar je met veel fantasie een WC-rol in kon vinden, haha.
Achteraf heb ik opgeruimd (het wordt een constante), wat gesocialized en mij volgestoken met hét KSJ-gerecht: beschuiten met slagroom en M&M’s! Heerlijk. (Er was zelfs hagelslag, wat een luxe!) Hehe, Stéphanie wou een pak koeken opendoen en ze vroeg: “Wil er iemand ook een koek? Greet wil jij een koek?” En Silke zei: “Dat moet je aan Greet nooit vragen ” Ze heeft wel een punt, moet ik toegeven. Tegen iets om te eten zeg ik nooit (of zelden, dan) neen! Als het lekker is, bedoel ik. Jaja. KSJ kan de gezondheid (lees: je gewicht) ernstige schade toebrengen, eens je in de leiding zit.
‘k Heb mijn uniform nog niet afgedaan, want straks begeef ik mij richting College om daar met mijn mede-Jimleiding deel te nemen aan de Collegequiz. Ik hoop dat ik er nog wat bekend volk tegen het lijf ga lopen, en daarmee bedoel ik niét leraars. Eens een gokje doen hoeveel keer ik vanavond de woorden “Grafische en Digitale Media ( … ) Bwoa, da gaat” ga mogen uitspreken: twintig? Vijfentwintig? En hoeveel keer ik de zin “Hé, je haar is geknipt!” of iets gelijksoortigs ga horen, ook zoiets?
