Vandaag was leuk!

Allez, ik bedoel, het derde lesuur was vrij saai en slaapverwekkend, maar de andere drie lessen vielen goed mee. Het vierde uur hadden we wiskunde (lichtleer), en geloof het of niet, maar ik volgde de leraar dus volledig, van het begin tot het einde! Dat vond ik vrij bemoedigend, vooral toen mijn buur zei, aha eerst snapte ik het niet maar nu wel! Ik had het namelijk meteen door en ik snapte echt alles dat hij zei. Als dat zo blijft wordt dat nog een leuk vak, lichtleer.

Layout en paginaopmaak is voorlopig niet echt interessant. Indesign bleek vrij makkelijk om mee te werken, bovendien lijkt het wat op Photoshop en daar kan ik wel al een beetje mee overweg, maar al wat we van die twee lesuren (drie uur dus) te doen kregen was composities maken van drie woorden op een vierkant stuk papier. Het enige dat je mocht veranderen was de grootte en het lettertype, en eigenlijk kon je daar nog redelijk veel mee doen. Ik hoorde mensen klagen dat je dan toch niet creatief kon zijn maar ik vond juist dat je des te creatiever te werk moest gaan om er iets leuks mee te maken. Ik heb er elf gemaakt, wat zo te zien een beetje veel meer is dan de meesten, als ik de dropbox bekeek (die normaal gezien niet zou mogen te bekijken zijn, Artevelde toch ). Ik ben benieuwd of we er feedback over krijgen, en zo ja, wat natuurlijk.

Wat nog leuk was is dat ik de weg wat begin te kennen, en de mensen, hier en daar. En het is, heb ik ondervonden, vrij handig om tweede- of derdejaars kotgenootjes te hebben. Zo kom je op school ten minste nog eens mensen tegen die je kent en waar je eventjes een praatje mee kunt doen.
Ik ben trots op mezelf, vandaag ben ik namelijk op een compleet onbekende klasgenoot afgestapt om daar een klapke mee te doen. Dat is niks voor mij normaal gezien, maar ik dacht, ik zal ze vroeger of later toch allemaal leren kennen dus waarom de tijd niet een handje toesteken? En zo breidt mijn nieuwe “vriendenkring” zich weer een beetje uit, hehe.

Ik ga dat morgen nog eens proberen, en dan zo af en toe nog eens en nog eens, tot ik ze allemaal ken. Dan kunnen ze mij alvast niet verwijten dat ik asociaal ben