Vandaag was leuk!

Allez, ik bedoel, het derde lesuur was vrij saai en slaapverwekkend, maar de andere drie lessen vielen goed mee. Het vierde uur hadden we wiskunde (lichtleer), en geloof het of niet, maar ik volgde de leraar dus volledig, van het begin tot het einde! Dat vond ik vrij bemoedigend, vooral toen mijn buur zei, aha eerst snapte ik het niet maar nu wel! Ik had het namelijk meteen door en ik snapte echt alles dat hij zei. Als dat zo blijft wordt dat nog een leuk vak, lichtleer.

Layout en paginaopmaak is voorlopig niet echt interessant. Indesign bleek vrij makkelijk om mee te werken, bovendien lijkt het wat op Photoshop en daar kan ik wel al een beetje mee overweg, maar al wat we van die twee lesuren (drie uur dus) te doen kregen was composities maken van drie woorden op een vierkant stuk papier. Het enige dat je mocht veranderen was de grootte en het lettertype, en eigenlijk kon je daar nog redelijk veel mee doen. Ik hoorde mensen klagen dat je dan toch niet creatief kon zijn maar ik vond juist dat je des te creatiever te werk moest gaan om er iets leuks mee te maken. Ik heb er elf gemaakt, wat zo te zien een beetje veel meer is dan de meesten, als ik de dropbox bekeek (die normaal gezien niet zou mogen te bekijken zijn, Artevelde toch ). Ik ben benieuwd of we er feedback over krijgen, en zo ja, wat natuurlijk.

Wat nog leuk was is dat ik de weg wat begin te kennen, en de mensen, hier en daar. En het is, heb ik ondervonden, vrij handig om tweede- of derdejaars kotgenootjes te hebben. Zo kom je op school ten minste nog eens mensen tegen die je kent en waar je eventjes een praatje mee kunt doen.
Ik ben trots op mezelf, vandaag ben ik namelijk op een compleet onbekende klasgenoot afgestapt om daar een klapke mee te doen. Dat is niks voor mij normaal gezien, maar ik dacht, ik zal ze vroeger of later toch allemaal leren kennen dus waarom de tijd niet een handje toesteken? En zo breidt mijn nieuwe “vriendenkring” zich weer een beetje uit, hehe.

Ik ga dat morgen nog eens proberen, en dan zo af en toe nog eens en nog eens, tot ik ze allemaal ken. Dan kunnen ze mij alvast niet verwijten dat ik asociaal ben

Yeah, weer internet! Hier volgen de twee blogposts die ik ondertussen geschreven heb:

Haha. Vanochtend dus uiteindelijk te weten gekomen in welke klas ik zit (1 GDM B a denk ik) en dus ook welk lesserooster ik heb (een vrij goed, moet ik zeggen). Om kwart voor negen braafjes naar het lokaal gegaan, mij daar neergezet en wat zitten babbelen in afwachting van de (tromgeroffel) allereerste les van de eerste week van het eerste kwartaal van het eerste semester van het eerste jaar. Steeds meer studenten stroomden het lokaal binnen (de A klas had samen met ons les in één lokaal) tot er op een bepaald moment geen plaats meer over was. De lector fronste zijn wenkbrauwen, ging nog even door met het klaarzetten van materiaal maar ging dan toch even beraadslagen met andere lectoren. Na zo een half uurtje van heen- en weergeloop, lectoren die binnenkomen, hun wenkbrauwen fronsen en weer naar buiten gaan, zegt plots één daarvan: “Ja euh… We zitten dus met een klein plobreempje. Een kleintje maar.” (haha) “Eum… We doen het voorlopig zo. Jullie zijn klas A en B hé? Wel, klas B mag vertrekken, jullie hebben morgen ook een les Algemene Technologie en dan verwachten we de A-klas niet. Voor volgende week zoeken we dan naar een andere oplossing.” Ik schiet wakker bij de woorden “Klas B mag vertrekken” en haast mij naar buiten… yihaa!
In het beste geval verplaatsen ze de les Algemene Technologie van klas B naar dinsdag, woensdag of donderdag, want dan hebben we nog geen vijfde lesuur en kan ik maandag uitslapen of eventueel zelfs rechtstreeks uit Veurne komen. Alhoewel, dan heb ik tóch een dag in de week les tot zes uur, en ik vond het net zo goed dat we dat niet hadden. Vrijdag heb ik gedaan om half drie en dat wil ik zo houden, want ik ben twee uur onderweg (van drie tot vijf bijvoorbeeld, of van vier tot zes) en dan kan ik op mijn gemakje eten en wat relaxen voor de vergadering begint.
Nu ja, we zullen wel zien. Ik begin al wat te wennen aan the chaos that is Artevelde, hehe.

Maandag 25/09/06 10:04

Schoenen vergeten? Check.
Regen? Check. (Natte voeten dus, maar niet zo heel erg.)
Verloren gereden op de eerste schooldag? Check. (Gelukkig pas na de les.)
Internet? Ch- euh, wacht, nee, dat hebben we niet, voor de moment.
Avondeten? Ontbijt? Ook niet. De winkels zijn nog wel een tijdje open, maar ik weet de weg niet en de kotgenote die me de weg ging tonen zit nog op school, blijkbaar. Och ja ik kan het ook nog aan een andere kotgenoot vragen, we zien wel.

Het was me het dagje wel, vandaag. Chaos en verwarring alom. We konden met klas A en B niet in lokaal AUDI2 zoals op het lesrooster stond, dus mocht B weer naar huis (had ik het geweten!) en moeten die volgende week komen. A kan dus uitslapen, de gelukzakken. Er zijn ook nog geen definitieve klaslijsten (hell, bij het doorgeven van de aanwezigheidslijst moest zo ongeveer de helft van de studenten zijn naam er nog bijschrijven) dus zijn de klassen nog niet officieel in twee gedeeld, dat gebeurt voorlopig volgens het alfabet. Vanmiddag zaten we ook braafjes te wachten in een lokaal, toen een lector ons kwam vertellen dat alleen de PDT-studenten om half twee moesten komen en niet, zoals op het lesrooster stond, klas A en B om één uur. Verwarring, verwarring. Ik vind het allemaal heel erg ingewikkeld, maar we zien nog wel. Het komt wel allemaal op zijn pootjes terecht.

Vandaag was dus in feite mijn eerste lesdag, maar omdat twee van de vier lesuren “wegvielen” was er al niet veel sprake meer van les. De twee lessen waren ook vooral een inleiding tot, en het was nog redelijk interessant ook. Vooral de les Webtechnologie vond ik vrij boeiend. Het ontstaan van het internet en zo, allemaal dingen waarvan ik wel al had gehoord maar waarvan ik niet precies wist hoe het allemaal in elkaar zit. En waar het vooral om zal draaien in dat vak is websites maken, met XHTML en CSS, dat interesseert mij wel. En wat mij interesseert gaat er drie keer zo gemakkelijk in.

Toch geen les van den dezen, dus. Hij geeft in het eerste jaar alleen les aan de C-klas.

Oho, net iets interessants ontdekt. We hebben dan wel geen internet maar er is toch een soortement verbinding tussen de computers hier op kot, blijkbaar. Via iTunes kan ik aan de muziek van enkele kotgenoten en dat is wel interessant. Zelf heb ik niet bijster veel bij te dragen aangezien er nog maar een paar liedjes op deze pc staan, en ze niet allemaal zo mooi zijn.

Genoeg getaterd nu, ik ga eens op jacht (lees: naar de GB).

Maandag 25/09/06 16:58

De rest van de dag is vrij goed verlopen. Met Eline (de kotgenote waarvan hierboven sprake was) naar de GB geweest, om avondeten gegaan dat ik uiteindelijk niet nodig gehad heb, aangezien ik het overschot van Stippeliens ravioli opgegeten heb. Ik heb nog eens tv gekeken, voor langer dan een half uur, dat was lang geleden. Toen stak Laurens zijn hoofd om de hoek met de heuglijke melding dat het internet weer “ging”, en even later (ik ben niet zo verslaafd dat ik onmiddellijk rechtsprong, neen) ben ik dus eens even komen piepen en inderdaad… Tinternet “gaat” weer! Woehoe.

Nog een laatste dingetje. Ik vind het wel curieus (niet vreemd of raar, gewoon curieus) dat de vriendjes die ik gemaakt heb allemaal jongens zijn. Met uitzondering van de twee vrouwelijke kotgenotes dan. Ik weet niet hoe het komt, het gaat gewoon vanzelf. Curieus é.

Hoezee, juicht ende weest vrolijk, want Greet heeft vanaf hedentendage internet op kot. Joepiejee, olé en zo meer.

Daardoor ben ik dus in staat de buitenwereld op de hoogte te brengen van mijn belevenissen sinds de laatste post.

Nog maar twee dagen op kot geweest (vorige week maandag en dinsdag) en ik weet al hoe beschimmeld brood eruitziet. Wat ik echter nog steeds niét weet is mijn klas, en bijgevolg mijn uurrooster. Morgenochtend ga ik een kwartiertje vroeger naar school om uit te vissen hoe het in elkaar zit. Het schijnt dat dit soort zaken normaal is voor Artevelde, dus ik zal me er maar geen vragen bij stellen, zeker?

Verder niet veel te melden. Of wel, maar ik ben te moe om het te doen Gisteren was het namelijk startdag, gecombineerd met opendeur van de lokalen. Allez, van hét lokaal, en van de lokalen die niet van ons zijn. Er was veel te doen en zo, en ik ben pompaf.

Verdikke, het internet valt uit. Hopelijk gebeurt dat hier niet ? l te vaak…

Vreest niet, ik ben niet ineens verdronken of overreden of ontploft of vermoord of van de trap gevallen. Ik heb het ook niet bijzonder druk, allez ‘t is te zeggen, niet te druk om te bloggen. Ik heb alleen niet zoveel inspiratie en goesting, da’s alles.

Toch even een ultrakort verslagje over school dan. (Al kan ik mijn verslagjes nooit ultrakort houden, dat weet je nu al )
Maandag en dinsdag waren introductiedagen, ze waren vrij overweldigend en niet zo heel erg supertof maar ik wen er wel aan, denk ik. Hoop ik.
De eerste avond op kot viel nog mee, en mijn kotgenoten vallen zeer zeker mee, om niet te zeggen dat de exemplaren die ik al ontmoet heb allemaal toffe pe(e)r(inn)en zijn.
Maandag beginnen de lessen, ik heb de lessenroosters van de vier klassen al maar weet nog niet in welke klas ik zit, het is mij dus nog een groot mysterie hoe mijn week eruit zal zien de volgende zes of twaalf weken.
O ja, op de tweede introductiedag al kon je mij door mijn eeuwige klunzigheid uit de massa halen: inloggegevens kwijt, studentenkaart kwijt. Studentenkaart ondertussen teruggevonden en dank aan deze lector voor zijn hulp met de inloggegevens
Dat begint al goed, benieuwd what’s next: cursussen kwijt? Verloren lopen? Kotsleutel kwijt? Fiets gestolen? U ziet het volgende week, in een volgende aflevering van Greet op kot…

Het gemiddelde achttienjarige meisje zou als vieruurtje een Mars eten, of twee Pim’s koekjes, of een kokosrotsje. Ik niet. Ik eet ze alledrie, en hadden we Leo’s in huis, ik at er daar ook nog eentje van. Als ik mijn beste eigenschap zou moeten noemen zou het deze zijn: veel kunnen eten zonder schuldgevoel en zonder er ook maar een grammetje van te verdikken. Joehoe!

Soms ben ik zo verschrikkelijk verstrooid dat ik mezelf wel kan sláán. Zoals nu dus.
Ik dacht, laat ik eventjes genieten van een lekker warm bad, na negen dagen stinken. Zo gezegd, zo gedaan, ik liet het bad lopen en ging ondertussen nog eventjes naar beneden. Het duurt namelijk heel lang voor het bad gevuld is bij ons, je hebt nog zeker twintig minuten tijd voor het een beetje vol is. Ik zette de computer aan, en je kent dat: beetje mailen, beetje chatten, beetje ruzie maken en zo, nog beetje ruzie maken, de tijd vergeten, en voor je het weet zijn we een uur verder. Ik dus naar boven spurten om de kraan uit te draaien en nog net een overstroming te voorkomen. Heel het bad vol met lauw water (de helft koud wegens al het warm water op), de badkamer net niet nat en ik nog slechtgehumeurder dan ik al was. Mijn humeur is nu zo ongeveer gedaald tot het punt waarop ik niet mezelf zou slaan maar de persoon die hier de oorzaak van is. Écht waar. Schoppen ook, moest ik er de kans toe krijgen. Keihard schoppen.

Een verslag van de Trip, zeg je? Geen zin.

Een greep uit de vele voorbeelden, sommigen geïllustreerd met een foto. (Foto’s volgen later.)

• Het Ave Maria op een stoel in de badkamer vinden.
• Op een doodgewone vrijdagmorgen niet kunnen uitslapen omdat mevrouw het prefereert van ‘s morgens vroeg al piano-, viool-, zang- en fluitklanken te produceren.
• Twee dagen later datzelfde Ave Maria op dezelfde stoel in dezelfde badkamer vinden.
• Je (weer eens) verloren gewaande pupiter terugvinden, deze keer in de reistas die net terug is van drie weken muziekkamp, samen met de desbetreffende zus, uiteraard.
• Geregeld partituren kwijtraken die “per ongeluk” in Leuven beland zijn, en geregeld partituren tussen de jouwe op de piano vinden die eigenlijk niet van jou zijn. Heel vervelend, vooral dat eerste.
• De berging (a.k.a. studeerplekje van zus) binnenstappen en op het eerste zicht een zevental instrumenten zien rondslingeren, al dan niet gekuist en opgeborgen.