Dat was nog eens een leuk feestje zie, gisteren. ‘t Was een soort familiefeestje, allez, maar dan voor vrienden en familie van mijn nonkel en zijn nieuwe vriendin, zo’n beetje.
Ik heb mij goed geamuseerd met de neven en nichten. We hebben gekaart (dat klinkt saai maar is het niet, heel de zaal keek soms om als wij allemaal ineens op tafel sloegen of in lachen uitbarstten of zo), we hebben een beetje gedanst (we waren potverdorie de enigen die de pasjes op “Lief klein konijntje” konden!) en nog wat later op de avond hebben we “Wie ben ik” gespeeld (ik was achtereenvolgens een jojo en Spongebob Squarepants, andere items waren: Sinterklaas, Superliegebeest, Moeder Theresa, een onderbroek, Simon (mijn neef die zichzelf was), een smurf, Laura Lynn,…). (Wat gebruik ik toch altijd een ingewikkelde zinsconstructies met haakjes binnen de haakjes en zo… Excuseer!)
Eén minpuntje. Op een bepaald moment zat ik zo’n beetje weg te dromen boven mijn cola (ze hadden geen Gini en neen, ik drink nog steeds geen bier, wijn of enige andere vorm van alcohol) en ik was zo’n beetje aan het rondkijken en al. En ik dacht: er mist iets, er is precies iemand te kort of zo. Nochtans, alle nichten en neven waren er, Renske had haar lief meegebracht en Lien was zelfs afgekomen uit Ostin speciaal voor het feestje, dus iedereen was er. Een beetje later wist ik het ineens: oma en opa. Hilde’s ouders zaten aan een andere tafel, gezellig bij de kinderen en kleinkinderen en zo, maar aan onze tafel zaten alleen nonkels, tantes, neven en nichten. Geen oma en opa. Dat was wel eventjes niet prettig, toen ik dat zo bedacht… Gelukkig was ik het niet lang daarna alweer een beetje vergeten…
Familiefeestjes zijn altijd leuk
gewoon zo eens een scherpzinnige opmerking maken tegen elkaar.
wel zorgen da er niemand bij zit die nogal lichtgeraakt is.
alhoewel dat kaarten bij ons vervangen word door “insult fighting” , wel niks al te gemeen natuurlijk
Zeker een aanrader voor uw volgende familiefeestje
Lol… Toch maar liever stronten, piekezotten en “Wie ben ik”, denk ik
Stronten dede we vroeger ook altijd
maarja, daar zijn we wa uitgegroeid, en zeker als uw hand rood ziet na een tijd 
Hehe, ja, ik geloof dat ik een paar mensen ongelukkig gemaakt heb met een afdruk of drie van mijn ring
Voor stronten ben je nooit te oud! Je bent nooit voor niks te oud, trouwens!
Touché, maar ge kunt wel met te weinig mensen raken
zeker alsk zie hoe ons familie uit elkaar gegroeid is.
Oh, das zeer, jammer, dat
Dat zal gelukkig bij ons niet al te gauw gebeuren, denk ik. We hebben een kleine en vrij hechte familie, ook al zien wij neven en nichten elkaar niet zo vaak.