‘t Is ongelofelijk hoe vaak ik mezelf pijn doe (onopzettelijk é! Vreest niet). Ik had een plakker op mijn arm en toen ik die eraf trok heb ik dat een beetje te enthousiast gedaan. Nu heb ik dus een vierkant stukje onthaarde arm, van een dikke vierkante centimeter. Ook heb ik mijzelf vanmiddag gesneden aan een blad papier, met mijn duim. Vanmiddag heb ik ook nog wat verder genaaid aan mijn hemd (bijna af nu, foto volgt nog wel) maar naaien doe je met een naald dus ja, je raadt het al. Enzoverder enzovoort! Lomp zijn é. It doesn’t ever wear off.

Toen ik vanmiddag in Ieper een affiche langsliep en daarop “Gorki” zag staan dacht ik, nog eens een paar liedjes opsnorren als ik thuiskom. Dat heb ik dus gedaan, en nu ben ik weer helemaal opnieuw fan geworden. De zomer van de liefde, Wie zal er voor de kinderen zorgen en Plan B zijn mijn favorieten, pareltjes vind ik. Ik heb ze nog niet allemaal gehoord denk ik maar de meesten wel. Ik vind niet alles mooi, maar die liedjes die wel mooi zijn zijn dan vaneerstekeer ook práchtig. Voor Anja en Lieve kleine piranha heb ik het niet zo en Mia kan ik al helemaal niet verdragen, geen kuddedier-spirit dus, al is dat niet bewust of zo hoor.
Wist je dat Gorki naar Ieper gekomen is, op het stadsfestival? Wist je dat dat gratis was? En wist je dat dat al voorbij is?! Argh.