Ik heb geen zin om op kot te gaan volgend jaar, al kijk ik er tegelijkertijd enorm naar uit. Maar op dit moment heb ik vooral geen zin. Er is dan eens een soort moment van rust gekomen in mijn leven, ik heb alles min of meer op een rijtje, en dan moet ik dat allemaal achterlaten en vergeten en een nieuw leven beginnen, zeg maar. Ik ga mijn hobby’s missen, ik ga de mensen enorm missen, ik ga zelfs die stomme school van me missen, ik wil helemaal niet weg. Ik wil blijven! Ik wil de mogelijkheid hebben om elke dag de mensen te zien die ik wil zien, en om elke seconde van die dag vol te praten over gemeenschappelijke interesses of om te zwijgen, als dat past. Ik wil op de fiets kunnen springen en naar het strand kunnen gaan wanneer ik dat wil, met wie ik wil. Ik wil niet dat we allemaal uit elkaar groeien en totaal andere mensen worden, ik wil het contact niet verliezen met mensen die belangrijk voor me zijn. Ik wil niet weer al die moeite moeten doen die ik heb moeten doen om me in te werken en een vriendennetwerk uit te bouwen. Ik wil niet groot worden, ik wil niet groeien. Ik wil niet veranderen. 
On a brighter note: ik heb veel aan de afgelopen avond en nacht gehad, in meerdere betekenissen. En, it gets better: er zijn geen foto’s genomen! Joepie.
