Definitief
Woah … Gisteren heb ik dus gewoon mijn eindexamen piano gedaan é… Wat klinkt dat definitief zeg. En oud.
Echt stressen heb ik niet gedaan, toch niet dagen op voorhand, dankzij Hanne. Nog bedankt daarvoor
Wel op het moment zelf. Mijn hart klopte even snel als na een gemiddelde LO-les, en dat voor een half uur lang. Gelukkig kon ik mezelf een beetje kalmeren door mijn vingers wat te bewegen en proberen aandachtig te luisteren naar de muziek van de anderen. Dat helpt eigenlijk nog het beste, vooral als ik het stuk ken, dan kan ik er nog echt in opgaan.
Het examen ging goed. Niet meer en niet minder. Ik was tevreden, omdat ik niet zo heel veel fouten had gemaakt en geen enkele blackout had gehad. Daar was ik toch wel bang voor geweest, aangezien ik alles vanbuiten speelde en dus geen partituren had om op terug te vallen. Maar ik was ook wat minder tevreden omdat die fouten er toch geweest waren, en omdat ik die thuis niet maak. Maar ik moet niet zo perfectionistisch zijn, ik had goed gespeeld, punt.
Dan dus de deliberatie. Dat vind ik het vervelendste moment van heel dat examengedoe, want al dat je kunt doen is wachten. En een beetje praten over koetjes en kalfjes en zo.
Toen was het dus zover … Spannend … De directeur riep de punten af in de volgorde waarin we gespeeld hadden, dus voor H3 was het eerst aan Robbe: grote onderscheiding, 83%. Applausje en zo want dat is toch dik in orde. Dan ik: eveneens grote onderscheiding (ik: watte??), 84% (ik: WAT?!?) en een applausje derbij, en ikke helemaal ondersteboven … Hallo zeg!! Normaal gezien ben ik niet voor het excessief gebruik van uitroeptekens maar op dat moment dacht ik alleen maar: “!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
Na mij kwam Sam nog, met 88% asjebliefdankjewel. Allemaal heel onverwacht, want normaal heeft Sam iets eind de 70%, ik ietsje meer en Robbe nog wat meer dan ik. Nu precies omgekeerd dus. Ik geloof dat je wel kunt zeggen dat ik in de zevende hemel was!
Vooral als je bedenkt dat ik 74% had vorig jaar (ik zat werkelijk in zak en as). En dat ik met Kerstmis zelfs gezakt was naar 70%, wegens veel te weinig inzet … Gelukkig heeft iets of iemand mij doen inzien dat ik niet goed bezig was, en heb ik toch ten minste op één vlak mijn leven gebeterd. Dat bezorgde mij 79% (of was het nu 78%) en nu dus een grote onderscheiding. (!)
Zucht … ikke happy. En ongelooflijk trots op mezelf, voor één keer.

Het eindexamen is iets waarvoor je wel ongelooflijk zenuwachtig kan worden ja. Vorig jaar had ik van hetzelfde laken een broek, gelukkig is dat ook tot een goed einde gekomen.
(dat ik nu gewoon verder doe met een ander instrument, is bijzaak.
)
Haha I think I love you!
Ik ga dit jaar m’n lagere graad voor slagwerk afmaken en ooit, in een verre toekomst, pik ik de draad nog wel eens op. En piano blijf ik altijd spelen, natuurlijk
Wat speelde je? En wat speel je nu?
Ik heb besloten om dat toch maar niet te doen, ‘t is mooi geweest
Ik speelde saxofoon en speel nog steeds saxofoon…
Gewoon een smerig achterpoortje gezocht om toch nog verder te kunnen doen.
Ik speelde zoals alle studenten altsax. Door over te schakelen naar sopraan en sopranino kan ik nog eens mijn hogere graad opnieuw doen. Als ik wil kan ik dus binnen twee jaar opnieuw beginnen met tenor, dan met bariton etc.
Na mijn studies begin ik wel nog eens met een ander instrument. Ik zou erg graag piano, gitaar, slagwerk, hoorn, klarinet en hobo kunnen spelen. We zien wel welke er daadwerkelijk van komen.
Saxofoon, mooi
Dat vind ik heel mooi klinken maar ik zou het zelf nooit willen spelen.
Slim gezien van je, dat achterpoortje
Als je moet kiezen kan ik je natuurlijk piano aanraden, al vind ik slagwerk natuurlijk ook cool en ga ik volgend jaar (proberen) mezelf gitaar (te) leren spelen.
Maar blazers zijn niks voor mij, geef mij maar snaar- en slagwerkinstrumenten!
Ik heb wel een zwak voor blazers… maar sowieso wil ik iets anders kunnen ook. Nuja, ik zie dat wel in de toekomst, eerst door unief geraken.
Succes daarmee!
En PS… Ik heb een zwak voor álle muzikanten, ik vind dat wel iets hebben
Een zwak voor alle muzikanten? Moet ik me geviseerd voelen?
[...] Als er één iets is dat ik in mijn leven succesvol tot een goed einde gebracht heb, dan is het wel afstuderen voor piano met een grote onderscheiding (aan de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans te [...]
Ja.